Mehedivertidomucho

บิวพึ่งออกจากโรงบาลมาเมื่อวันจันทร์ค่ะเพื่อน ๆ ..

 

 

ไปพำนักพักพิงที่นั้นมา 1 วันเต็ม ๆ ทรมาณ ~0~

 

 

ด้วยความที่ไม่คิดว่าตัวเองจะมีเหตุให้ต้องเข้ารพ. 

 

 

เลยเกิดอาการเซงในจิตเล็กน้อย

 

 

ที่บิวต้องโรงบาลเหตุเกิดจากน้องผึ้งค่ะ....

 

 

ผึ้งบินได้  นี่แระค่ะ

 

 

พระเจ้าาาา

 

 

เล่นเอาข้าพเจ้าเท้าบวมฉึ่งง ~~!!!

 

 

 

เข้าเรื่องเลยดีกว่า  คือบิวนี่วันนั้นกำลังนั่งอ่านหนังสือสอบแกะแพะของบิวไปเรื่อย ๆ 

 

 

สักพักนึงจะลุกไปเข้าห้องน้ำ  ก็มองเห็นที่พื้นแล้วล่ะ  ว่ามีแมลง (เพราะช่วงนี้มันหน้าฝนไง)

 

 

 

ก็เห็นแต่ไอ้พวกตัวตอมๆไฟอ่า 

 

 

ก็เอาไม้กวาด กวาดออกไป  

 

 

พอเสร็จก็จะเดินไปเข้าห้องน้ำ  ก็เดิน   เห็นพื้นโล่งแล้วนะ 

 

 

 

ก็เลยหันไปทักทายเจ้าลูกชาย 

 

น้องเจ็ดสิบเอ็ดที่กำลังปีนขวดน้ำเล่น

 

 

 

พอหันมา

 

 

เท้าก็ย่างก้าวไปปะแฮ่มกับ.................................

 

 

 

 น้องผึ้งงงงง 0.0

 

 

 มันบรรยายไม่ถูกค่ะว่าจะเกิดอาการเจ็บหรือปวดดี

 

 

 

 

ตอบนั้นคือหายใจไม่ออกอ่ะ 

 

 

ใจเต้นเร็วมากเลย  ไม่รู้จะทำไง

 

 

 

 

 

ส่วนน้องผึ้งก็พลีชีพตายคาเท้าข้าพเจ้าไปเสียก่อนแล้ว

 

TT^TT

 

 

 

 

เลยกลั้นใจหยิบตัวน้องผึ้งออก

 

 

 

ก่อนที่จะ....

 

 

แหกปากเรียกแม่ลั่นบ้านนน TT^TT

 

 

 

 

พ่อกับแม่วิ่งมาหน้าตื่นเลยค่ะ  

 

 

 

ได้ยินแต่เสียพ่อบอกว่าเอาเหล็กในออกลูก

 

 

  เอาเหล็กในที่เท้าออก

 

 

(แม่จ๋าา  ลูกใจไม่กล้าพอ TT^TT)

 

 

 

คิดดูซิค่ะ 

 

 

 

เหล็กในฝังอยู่ที่เท้าแล้วมันสั่นตามเท้าเราอ่ะ 

 

 

หัวเป็นพู่ ๆ พระเจ้าา

 

 

กูขนลุก ~0~

 

 

 

พ่อก็เลย  ค่อย ๆ ดึงออกให้

 

 

 

มันไม่รู้จะบอกว่าโล่งหรือว่าไงดีค่ะ

 

 

รู้แต่ว่าตอนนั้นแน่นหน้าอกมากก

 

 

หายใจไม่ออก

 

 รู้ว่าแม่เอายาหม่องนวดที่เท้าให้

 

นอกนั้นก็ไม่อยากจะจำไรแล้วววว

 

 

 

 

พ่อพาไปรพ.มศว. (ก็ยังดีกว่าไปธัญญะล่ะว่ะะ)

 

 

 

 

 

 

 

 

ตื่นอีกทีตอนเช้าวันอาทิตย์มั้ง

 

 

 

รู้สึกได้เลยว่าเท้าเราไม่เท่ากัน TT^TT

 

 

 

เดินก็กระเผลก ๆ

 

 

 

พ่อกับแม่ก็บอกว่า  ซุ่มซ่ามนะลูก

 

 

 

  (พ่อกับแม่ภูมิใจในตัวหนูใช่ไหมค่ะะะ><)

 

 

 

 

 

 

พี่นายก็มาเยี่ยม   พร้อมด้วยคำสบถเบา ๆ ว่า

 

 

 

 "เซ่อ"!!!

 

 

 

 

แรงงงงงงงงงงงงงงงงงง   ถ้าไม่ติดว่าเป็นที่รักนะ  แบร่

 

 

 

 

 

แต่นายก็พูดทำให้คิดอย่างนึงว่า

 

 

 

 

ครั้งที่แล้วก่อนสอบแกะแพะ

 

 

บิวก็มีอุบัติเหตุแบบนี้แระ

 

 

 

แต่ตอนนั้นโดนผลักตกรถตู้

 

 

 

คือไม่ได้รู้จักอะไรกับใครเขาเลยนะ

 

 

จู่ ๆ ก็ผลักเราอ่ะ

 

แล้วก็เปิดประตูมาถามว่า"ให้ช่วยไหม"

 

 

 

 

เหอออออออออออ

 

 

แล้วก็มีอาจารย์คนนึงยืนอยู่ตรงนั้น 

 

 

แต่เขา"คนที่เรียกตัวเองว่าอาจารย์" ก็ไม่ได้ช่วยบิวเลย

 

 

 

ไม่คิดแม้กระทั่งมาพยุง !

 

 

 

 

ไม่อยากรื้อฟื้อขึ้นมาพูดอีกเลย  เดี๋ยวจะยาว !

 

 

 

 

 ทำให้ข้าพเจ้ากลายเป็นเป๋น้อยไป 2 อาทิตย์กว่า ๆ

 

 

 

ทำให้เห็นน้ำใจของใครหลาย ๆ คน และ...อีกหลาย ๆ คน  ^ ^

 

 

 

 

พอมาครั้งนี้ก็โดนน้องผึ้งต่อยอีก 

 

 

บริเวณเท้าก็มีตั้งหลายบริเวณนะ  

 

 

 

 

แต่แม่งงงง

 

 

 

(ขอหน่อยเหอะค่ะะ)

 

 

 

 

มันดันมาทิ่มทะลุตรงกลางฝ่าเท้าาา

 

 

 

 TT^TT

 

 

 

 

เลยรู้สึกแย่มาก ๆ

 

 

 

 

เพราะเราก็กำลังจะนัดเพื่อนไปซื้อหนังสือเก่าที่จตุจักร 

 

 

เพื่อนมันก็บอกเราไว้นานแล้ว

 

 

เลยผิดสัญญากับมันจนได้

 

 

 

ขอโทษนะเว๊ยเตย TT^TT

 

 

 

วันนี้ส้มเล็กชวนไปทำบุญยังไปไม่ได้เลย 

 

เพราะต้องไปตั้ง 9 วัด  มีหวังเท้าระบม

 

 

 

 

เหออออออออออ

 

 

 

 

หมดกันนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

 

 

 

 

เซงเป็ด

 

 

 

 

 

 

พี่นายเลยไปถวายสังฆทานให้ชุดนึง

 

 

 

ขอบคุณคร้าบที่รัก 

 

 ^^

 

 

 

 

 รักพ่อกับแม่มาก ๆ เลย  ที่ช่วยหนู  ไม่งั้นหนูคงหายใจไม่ออกตายตรงนั้นแล้ว^^

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณพี่นายสำหรับทุกอย่างที่สม่ำเสมอ

 

 

 

 

 

รักพี่นายมาก ๆ น้า ^^

 

 

 

 

 

ขอบคุณโทรศัพท์จากมะนาว  แอริณ  โจ้  นิ้ง  ที่ห่วงใย ^^

 

 

 

 

ขอบคุณที่โลกทำให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้

 

 

 

 

หลาย ๆ คนอาจจะแปลกใจ  ที่บิวรู้สึกกับเหตุการณ์แบบนี้.....

 

 

 

 

ทั้ง ๆ ที่มันนเป็็นเรื่องที่เลวร้าย  และ ไม่น่าเอามาจดมาจำซักเท่าไหร่

 

 

 

 

 

 แต่ไม่รู้สิค่ะ...

 

 

 

บิวกลับรู้สึกเสมอว่า  ทุกครั้งที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

 

 

 

บิวก้จะเห็นน้ำใจจากคนที่รักเราเสมอ^ ^

 

 

 

 

 

 

"สำหรับคนอื่น  มันอาจจะเป็นโชคร้าย  แต่สำหรับบิว...บิวขอเรียกมันว่าโชคดีค่ะ ^^ "

 

 

 *ปล.ขอไว้อาลัยให้กับน้องผึ้ง  ที่ต้องมาจบชีวิตใต้ฝ่าเท้าของข้าพเจ้า

 

 

 

 

เหลืองแดงอยู่ร่วมกันได้เสมอ....

 

 

 

รักในหลวงของเราค่ะ ^^

 

 

 

 ขอปิดท้ายไว้ด้วยเพลงนี้ค่ะ

 

 

 

 

เพลงที่ฟังเมื่อไหร่..ก็รู้สึก "อุ่นที่ใจเสมอ"

 

 

ฉันดีใจที่มีเธอ

 

ฉันดีใจที่มีเธอ - Boyd